۱۳۹۳ شهریور ۵, چهارشنبه

قهرمانان را به بهانه فردین بازی حذف کردند

محسن محسنی نسب معتقد است، علت نبود مخاطب در سینمای ایران مشکلات اقتصادی نیست بلکه موانعی است که برای ساخت فیلم هایی با ویژگی های مورد قبول مردم بر سر راه فیلمسازان قرار گرفته شده است.

این کارگردان در گفتگو با ایلنا؛ با توجه به شرایط امروز سینمای ایران گفت: مشکلات امروز در سینمای ایران در دو بخش اصلی قرار دارد یکی مشکلاتی که در درون سینما وجود دارد و دیگر مشکلاتی که بیرون سینماست.
وی ادامه داد: یکی از مشکلات درونی سینما این است که متاسفانه بسیاری از کارگردان ها و مطبوعات؛ افرادی را در سینما بزرگ می کنند و بالا می برند که آن ها اسباب بزرگی و ظرفیت بزرگی را ندارند و بعد برای سینمای ایران مشکل ایجاد می کنند. مشکل دیگر این است که ظرفیت های لازم برای فروش های میلیونی در سینمای ایران به وجود نیامده و زمانی که این ظرفیت به وجود نیامده؛ نمی توان از مردم انتظار داشت که از سینما استقبال کنند. به همین دلیل امروز گروه بسیاری می گویند که مردم از سینما قهر کرده اند.
وی با اشاره به اینکه متاسفانه ما به حداقل ها در سینما راضی شدیم؛ گفت: امروز حتی درمورد فیلم های پرفروش؛ اگر میزان بلیت فروخته شده را به تعداد تماشاگران تقسیم کنیم؛ رقم بالایی از تماشاگران را نمی توانیم به دست آوریم.
وی با ذکر مثالی افزود: در دوره ای فیلم «یاس های وحشی» در سال ۷۶ بیش از ۱۰ میلیون بلیت فروخت و قیمت بلیت صد تومان بود حال اگر امروز فیلمی ۱۰ میلیون بلیت بفروشد با بلیت ۶ هزار تومان؛ شصت میلیارد تومان می شود در حالیکه امروز پرفروش ترین فیلم ما ۱۰ میلیارد تومان می فروشد حتی از این میزان نیز تعداد کمی برای بار دوم و سوم به تماشای یک فیلم می نشینند.
محسنی نسب با اشاره به اینکه با جمعیت ۷۰ میلیونی کشور این میزان فروش فیلم اصلا قابل قبول نیست؛ افزود: یکی از دلایل اصلی که سینمای ایران امروز مخاطب سال های گذشته خود را از دست داده؛ سیاست های غلطی بوده که در سال های قبل اجرا شده است. یکی از این سیاست های غلط از بین بردن گونه های مختلف سینمایی همچون فیلم های رزمی و فیلم هایی بوده که حرف جامعه را می زند.
وی ادامه داد: از دوره ای حدود ده سال قبل گروهی از نویسندگان و فیلمسازان و مدیران سینمایی به فیلم هایی که در آن ها اخلاق جوانمردی و فضیلت های اخلاقی بیان می شد؛ حمله کردند و آن ها را فیلم های ضعیفی دانستند. در همه جای دنیا فیلم هایی موفق هستند که به اخلاق و به فضیلت های اخلاقی اهمیت می دهند. نمونه بارز این فضیلت ها جوانمردی است اما متاسفانه در سینمای ایران به طعنه به فیلم هایی که این خصلت را بیان می کنند؛ می گویند که دنبال فردین بازی هستند.
محسنی نسب ادامه داد: حتی سینمای امریکا در محصولات خودش به مباحث اخلاقی از این دست؛ توجه می کند بطور مثال یکی از پرفروش ترین فیلم های سینمای امریکا که در ایران نیز به نمایش درآمد یعنی فیلم تایتانیک فارغ از ماجرای عشقی اش به بحث جوانمردی توجه دارد.
وی دلایل اقتصادی را در قهر مردم از سینما زیاد تاثیرگذار نمی  داند و می گوید: مقایسه بین وضعیت امروز اقتصادی مردم با دهه هفتاد نشان می دهد که مردم برایشان کیفیت فیلم و حرفی که یک فیلم می زند اهمیت دارد. در دهه هفتاد قیمت بلیت سینما ها صد تومان بود اما قیمت یک کیلو انگور ۲۰ تومان بود. امروز قیمت یک کیلو انگور ده هزار تومان است اما قیمت بلیت سینما شش هزار تومان است با این حال استقبال مخاطبان از فیلم ها در دهه هفتاد بیشتر از امسال بوده است.
محسنی نسب با اشاره به اینکه در کشورهای دیگر نیز وضعیت اینگونه است؛ گفت: در کشوری مانند ترکیه یک کارمند معمولی ماهی ۱۵۰۰ لیر حقوق می گیرد که معادل ۲ میلیون تومان ایران است اما بلیت سینما ۲۰ دلار است از طرف دیگر شبکه های ماهواره ای و خصوصلی بسیاری در ترکیه وجود دارد اما مردم باز هم از سینما استقبال می کنند.
وی افزود: بعد از دهه هفتاد مباحثی در سینمای ایران مطرح شد تا فیلم هایی که فضیلت های اخلاقی را بیان می کردند به گوشه ای رانده شدند این مباحث که بیشتر ریشه در نگاه چپ به سینمای ایران داشت کم کم گسترش پیدا کرد و جشنواره های خارجی که با این هدف و نگاه برگزار می شد نیز به بسط این فرهنگ دامن زد.
وی حذف قهرمان را آفت دیگر سینمایی ایران دانست و افزود: با اجرای سیاست های غلط و به بهانه های واهی، قهرمان از سینمای ایران حذف شد و با حذف قهرمان نه تنها فیلم ها از محتوا تهی شدند بلکه مخاطبان سینما نیز با فیلم ها همذات پنداری نمی کنند و دلیلی برای رفتن به سینما نمی بینند.
وی با اشاره به اینکه این روز ها فیلم های کمدی فروش خوبی دارد؛ گفت: هرچند امروز گروهی تصور می کنند اگر فیلمی فروش خوبی دارد به خاطر این است که مردم را می خنداند اما لایه پنهان یک فیلم کمدی نیز فضیلت های اخلاقی را بیان می کند و مردم به خاطر علاقه مندی به این فضیلت هاست که حتی به دیدن فیلم های کمدی می روند.
محسنی نسب افزود: متاسفانه این نگاه غلط همچنان وجود دارد و برای حل این مشکلات راه برای ساختن فیلم هایی که فضیلت اخلاقی بطن جامعه را بیان می کنند باید هموار شود.

۱ نظر:

Unknown گفت...

ما امروز جامعه ویرانی داریم شاید یکی از با اخلاقترین جوامع ایران بود که امروز یکی از بی اخلاقترین شده است شاید نقش اصلی را عاشقان پول سازندگان سریالها کارگردان های کار -گردان که فکر میکنم که اغلبشان دارای فهم وشعور درک از اجتماع را ندارند حداقل اهل مطاله نیستند آنهایی که فهم وشعورش را دارند اجازه ندارند بازیگران راهم که بنگریم با اسامی آنها میتوانی بفهمی که دمشان به جایی بند است ما امروز نه سریال داریم نه فیلم که اگر داشتیم اینهمه ماهوراه ها با فیلم های هندی وسریالهای ترک وآمریکای لاتین رشد نمیکردند سریالهای ما غیر از پرخاشگری وجنگ وجدل ودروغ وکلاه برداری وشیطنت بازی چیزی ندارند که بیاموزند در حالیکه اگر کارگردانان با سواد بودند وقتی جامعه ویران است میبایستی سعی در درست کردنش بکنند شما یک سریال را که میبینی از اول تا آخرش که با یک موسیقی بی معنی به پایان میرسد همه جنگ وجدل وپرخاشگری است اگر این جامعه ماست کارگردان باید به سبک مرادبرقی تلخ وشیرین دایی جان بسازد که اگر پرخاشگری هم هست در حداقل است متاسفانه فیلم ها هم همه در گرو ریش وپشم حاجی شریفی نیا است وهمه حالت سریالها را دارند بندرت فیلمی پیدا میشود که قصه ای از جوانمردی واخلاق در آن باشد بزرگ مرد کوچک سینما در یک مصاحبه میگفت تا فردین زنده بود مشکلی نداشتم حالا هنرپیشه ها میایند سیگار بخرند عارشان میشود حتا از ماشین پیاده شوند میبینیم که اسداله یکتا به لحاظ سن حداقل باید مورد احترام قرار گیرد حتا اینکاررا نمیکنند سینمای ایران از حقیقت گرایی وواقع گرایی دور است این موارد باعث شده است که اگر کارگردانی کار هم بلد باشد نتواند آنگونه که داستان اتفاق میافتد به تصویر بکشد شما به سینمای هند که نگاه بکنی میبینی دزدان همه وزیر ووزرا یا شهردارها یا پلیس ها هستند داستان ها حتا اگر عاشقانه هم باشد یکی دوجا به این افراد اشاره ای دارد اما در سینمای ما تا هنوز یک نفر از نیروی انتظامی 1 ریال هم رشوه بحمداله نگرفته است در نتیجه سینمای ما دور از ذات کاری خودش است باید نوکر ناصرالدین شاه بود نه بادمجان فیلم باید به ارشادی ها خوش بیاید نه مردم میگویند هند وپاکستانی ها اگر مقدار کمی پول داشته باشند ترجیح میدهند بروند فیلم ببینند تا غذایی بخرند خوب مردم ما که نه اهل کتاب خواندن اند نه سینما رفتن با این اوضاع که نه فردینی ونه ملک مطیعی وبیک وثوقی وثوق وفروزان وپوری بنایی وشورانگیز ی وجود دارند بروند بقول ایشان کدام جوانمردی را تماشا کنند کلاه برداری دروغ وجنگ وجدل را خود هرروزه در اجتماع سهیم اند